Opruimen als hobby

NeeltjeIk houd van opruimen. Mensen kijken me vaak raar aan als ik dat zeg. Je hebt twee soorten opruimen, dat wel. De eerste, het achter ieders kont sokken rapen, speelgoedautootjes onder de bank vandaan vissen en de afwas inruimen vind ik niet persé leuk om te doen. Maar goed, als je van een opgeruimd en schoon huis houdt (ja!), dan ruim je meer op dan je lief is.

Een ontspannen proces

Ik houd ook van stofzuigen. Zo heerlijk resultaatgericht. Minstens twee keer per dag. Liefst vaker. Ik loop graag op m’n sokken en dan níet over korreltjes kattengrit. Plus, ik doe ook regelmatig yoga in de woonkamer en dan is stofhappen echt niet goed voor je fysieke en mentale gezondheid. Dit in verdediging van mijn bizarre gewoonte.

Maar goed, dat andere type opruimen; kasten nalopen en spullen verplaatsen, overbodige spullen weggooien (maar liever weggeven) en alles weer ordelijk een plekje geven: ik houd ervan. Ik vind het een ontspannend proces: dingen door je handen laten gaan, bedenken of we het echt nodig hebben, of ik het nou echt wil bewaren, en vervolgens meer ruimte en overzicht creëren in huis. Weten wat je hebt én wat je (gelukkig) niet hebt.

Dat opruimen doe ik al heel mijn leven. Zelfs als kind ruimde ik de slaapkamers van mijn broertjes en zusjes op (zonder dingen weg te gooien, want ik wilde geen ruzie natuurlijk). Een excuus om mijn nieuwsgierige neus in hun spulletjes te steken. Maar ook toen al om orde en structuur te brengen. Marie Kondo avant la lettre.

Opruimkriebels

Een paar keer per jaar krijg ik de opruimkriebels en gaat alle huisinventaris op de schop. Afgelopen week was het mijn kledingkast. Ik had de ambitie een capsule wardrobe te maken: 30 (of 40) kledingstukken die je allemaal met elkaar kunt combineren, zodat je niet meer dan dat nodig hebt. Maar goed, dat betekent ook dat je misschien wat items die je mist, moet aanschaffen. Dat wil ik dan weer niet, want ik vind dat ‘’we’’ genoeg kleding hebben op de wereld en ik wil de milieuvervuilende fashion industry liever niet steunen. Dillema. Ik heb nu een capsule XL wardrobe (heb gewoon wat méér dan 40 kledingstukken bewaard), zodat ik wat meer heb om te combineren en geen nieuwe kleding hoef te kopen. De kleding die ik niet meer hoef, is via mijn zussen én de Weggeef-appgroep waar ik sinds een paar weken lid van ben naar een nieuwe eigenaresse gegaan.

De nadruk op beleven in plaats van bezitten

Reflecterend over deze vreemde hobby weet ik dat het alles te maken heeft met mijn behoefte aan overzicht en structuur. Maar ook aan behoefte aan ruimte en vrijheid. De nadruk leggen op beleven in plaats van bezitten. Bovendien; ik heb alles al.  En wat ik niet heb, maar soms toch nodig, kan ik vaak gewoon van iemand lenen.

Overigens ben ik met de spullen van anderen wegdoen echt niet zo rucksichtlos. In mijn ogen overbodig speelgoed van de kinderen bijvoorbeeld zet ik een paar weken in de kelder en als er dan nog niemand over piept, doe ik het pas weg. Want wat ík niet langer waardevol genoeg vind om te bewaren, kan een ander wél belangrijk vinden. Dus onze jongste dochter mag haar verzameling ‘’vage frutseltjes in een blikje’’ gewoon bewaren. 😉

 

Liefs Neeltje

Mama's van Eindhoven maakt gebruikt van technische en analytische cookies om het gebruik van deze website te optimaliseren. Om een koppeling te maken met social media en om het verkeer op de website te analyseren. Als u onze website bezoekt, gaan wij er vanuit dat u hiermee akkoord bent. Voor meer informatie gaat u naar ons Privacy beleid. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten