De mama portemonnee

Al 6 jaar lang, 365 dagen per jaar ben ik mama. Maar naast dat ik mama ben, ben ik ook Nien. En om dat niet te vergeten, ga ik zo nu en dan eten en borrelen met vriendinnen. Waar we vroeger pas om 0.00u van huis vertrokken, zijn we tegenwoordig vaak rond deze tijd alweer thuis of bijna thuis.. Guess times are changing.

For old times sake

Afgelopen weekend was het weer zover. En nadat we overheerlijk hadden gegeten bij El Puente, besloten we om nog even een drankje in de kroeg te doen. Lui als we zijn, besloten we om vooral niet ver te gaan lopen. Nee, for old times sake gingen we weer een kroeg op het Stratums Eind binnen. En waar ik toen ik 18 en zelfs 22 was, nog bijna iedere kroegeigenaar en uitsmijter kende, kende ik er nu nog maar een paar. Het barpersoneel kende ik al helemaal niet meer.

Moedertjes die nog even jong moeten doen

We stapten een kroeg binnen waar ze leuke muziek draaiden en bestelden een drankje. En op exact dat moment beseften we het… o nee!!! Wij zijn diegene geworden waar we als 18-jarige altijd heel hard  om moesten lachen… Yep…  wij waren het. Moedertjes die nog even een avondje jong moesten doen.Waarom we dat juist op dat moment besefte? Om te betalen pakte ik mijn mama portemonnee uit mijn tas. Je weet wel, zo’n knoeperd met ritsjes en veel vakjes. Lekker handig en praktisch. Weliswaar heeft de mijne een leuk kleurtje maar toch. Het blijft een onding.

Om ons heen hoorden we in gedachte de “jonge” lui al lachen en ik haastte me om dat ding weg te ruimen. Waar was de tijd dat ik zonder tas op stap ging en het geld gewoon uit mijn B.H. viste? Meteen daarna werden we geconfronteerd met nog een vinkje bij de “moedertjes mogen los” categorie. Er kwam een liedje uit de speakers van de 90’s. Herkenning bij ons en we blèrden uiteraard luidkeels mee. Yep, vink!

Vink, vink, vink 

Omdat dit alles zo obvious was, hadden we het erover en bekeken we onszelf eens goed. Waar we vroeger uuuren voor het stappen al voor de spiegel stonden, hadden we ons nu in een klein half uurtje gedoucht, omgekleed en opgemaakt. De schoenen waren geen hoge hakken, nee… het waren redelijk platte schoenen. We moesten er lang op kunnen staan.  Vink, vink, vink! En toen daar die jongeman aankwam die overduidelijk de uitdaging “Versier een mama/oud wijf” had aangenomen, besloten wij dat we onszelf een verdere afgang wilde besparen. We dronken ons drankje op en verlieten de kroeg. Terug naar de fiets, terug naar huis. Naar man en kids. Volgende keer toch maar iets verder lopen. 😉

Liefs Nina

Ps: Meer blogs van mij vind je hier!

Laat een reactie achter





Mama's van Eindhoven maakt gebruikt van technische en analytische cookies om het gebruik van deze website te optimaliseren. Om een koppeling te maken met social media en om het verkeer op de website te analyseren. Als u onze website bezoekt, gaan wij er vanuit dat u hiermee akkoord bent. Voor meer informatie gaat u naar ons Privacy beleid. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten