No judgement please


Die moeders die alleen maar thuis zitten en claimen dat ze het druk hebben… bizar toch? Hoe kun je het nou druk hebben als je niet werkt naast de zorg voor je kinderen??
Die moeders die alleen maar werken en hun kinderen bij anderen droppen. Ongelofelijk. Waarom begin je dan überhaupt aan kinderen?
Die moeders die hun kinderen overal maar mee naar toe nemen. Net alsof de kinderen behoefte hebben aan een middagje Zara en de Bijenkorf.
Die moeders die hun kinderen niet eens naar de opvang brengen. Wat moet er van die kinderen terecht komen? Totaal niet sociaal opgevoed!
Breek me de bek niet open over moeders die niet starten met borstvoeding? Hoe kun je dit soort natuurlijke gezonde voeding nu onthouden van je eigen kinderen?

Doen we het als moeder wel goed?

Je snapt hopelijk dat bovenstaande niet mijn mening is. Ik vind het juist schrikbarend hoe veel er allemaal van elkaar gevonden wordt. Het lijkt erop alsof ik sinds ik moeder ben je het toch nooit helemaal goed kan doen. Wat is me dan af vraag: “Wat is dan goed?” Wanneer maak je de juiste keuze voor je kinderen is een moeilijke vraag. Ik vind (en nu krijg je dan toch MIJN mening!)  dat we de vraag moeten omdraaien naar: “Wat vind ik zelf het fijnste? Waar voel ík me goed bij?”.  Als je zelf lekker in je vel zit omdat je keuzes maakt waar je achter staat, dan straal je dat uit op je kinderen. Is dat niet het allerbeste wat je je kinderen kan meegeven? Een positieve blije mama! Kinderen zijn zo flexibel en laten het leven komen zoals het komt. Hoe prachtig is dat eigenlijk.

Ik heb zelf veel moeite gehad om de balans te vinden. Bij Parkzicht zijn we 24/7 geopend en voelde (soms voelt) het alsof ik met vier dagen werken er lang niet genoeg ben. Wanneer ik tegen anderen zeg dat ik vier dagen werk schrikken ze dat ik ‘zo weinig thuis ben’. Ook mijn oudste wil wel eens een dagje extra mama. Eigenlijk dus ook het gevoel dat ik het aan beide kanten niet helemaal goed kan doen.

Zullen we stoppen met oordelen?

Wat ik nu maar probeer (met de nadruk op probéér!), is me er bij neer te leggen en zo nu en dan mezelf de kritische vraag te stellen of ik het zelf nog steeds een goede verdeling vind. Je hebt maar 168 uur in de week en die zijn maar één keer op te delen tussen alles wat je wil en moet doen. Daar mag je best een paar keer per jaar anders over denken en daar actie op ondernemen als dat mogelijk is. Maar wat ik vooral heel heel heel graag zou willen zien, is dat we niet zo veel over elkaar oordelen. We weten allemaal hoe druk en heftig het is, dus laten we nou vooral proberen er voor elkaar te zijn en elkaars keuzes te respecteren! Ode aan alle mama’s!

Liefs Nicky!

Ps. mijn andere blogs lees je hier!

Laat een reactie achter





Mama's van Eindhoven maakt gebruikt van technische en analytische cookies om het gebruik van deze website te optimaliseren. Om een koppeling te maken met social media en om het verkeer op de website te analyseren. Als u onze website bezoekt, gaan wij er vanuit dat u hiermee akkoord bent. Voor meer informatie gaat u naar ons Privacy beleid. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten